Heren,

 

Deze week wil ik graag de opera ‘De Vliegende Hollander’ van Richard Wagner in het kort beschrijven. Wij zingen daaruit het uiterst vrolijke Matrozenkoor.

 

Wagner schreef deze opera – die plm 2,5 uur duurt – n.a.v. een bizarre zeereis die hij samen met zijn vrouw meemaakte. Wagner was in die tijd van zijn leven, zoals zoveel componisten, straatarm. Zijn paspoort werd hem zelfs ontnomen en hij vluchtte samen met zijn vrouw per boot omdat de kapitein zo vriendelijk was om hen illegaal mee te nemen. Op basis van deze heftige ervaringen schreef hij de muziek maar ook het libretto (de tekst) van deze opera. In 1843 ging het werk in Dresden in première en Wagner zelf was de dirigent. Dankzij deze opera begon de echte carrière van Wagner en behoorde zijn geldnood tot het verleden. Hij schreef uiteindelijk nog vele andere opera’s. Reeds in het artikel over het Pelgrimskoor heb ik daarover geschreven.

 

De Vliegende Hollander

De sage van De Vliegende Hollander vertelt over een spookschip waarvan de kapitein (in de Vliegende Hollander gezongen door een bariton solist) is veroordeeld om eeuwig over de wereldzeeën te varen. Eens in de zeven jaar mag hij naar het vasteland om een vrouw te zoeken. Als zij hem trouw blijft, zal hij verlost zijn, heeft een engel hem beloofd. Wanneer hij aan de Noorse kust is, ontmoet hij een schipper(Daland)  die hem vertelt dat zijn dochter Senta (gezongen door sopraan solist) nog ongehuwd is. De kapitein belooft de schipper goud als hij zijn dochter mag huwen. Tijdens de eerste ontmoeting met Senta en de kapitein lijkt het liefde op het eerste gezicht en belooft zij hem hem eeuwige trouw.

 

Er is één kink in de kabel. Senta heeft namelijk een aanbidder: Erik (gezongen door een tenor). Hij is voornemens er alles aan te doen om het huwelijk tegen te houden en hij vertelt de kapitein over de zogenaamde ontrouw van Senta. De kapitein ontsteekt in woede en springt in de zee. Senta rent hem achterna, en om haar trouw te bewijzen stort zij zich eveneens in zee. De Vliegende Hollander verdwijnt en de beide gestalten stijgen ten hemel onder het weerklinken van het motief der verlossing.

 

Wij zingen uit deze opera het uiterst vrolijke maar lastige Matrozenkoor. Dit lied wordt in de derde en laatste acte gezongen door de matrozen van de Vliegende Hollandere waarmee zij proberen hun eigen angst te verdrijven voor een storm die op dat moment losbreekt.

 

Ik geef jullie weer een aantal YouTube opnames die mij aanspreken.

 

De eerste is uit gevoerd door Opernchor Staatstheater Braunsweig.

De Noorse matrozen laten de drank rijkelijk vloeien. Heerlijk hoe het in ‘beeld’ word gebracht.

https://youtu.be/kFuDnszGX5g of https://www.youtube.com/watch?v=kFuDnszGX5g

 

De tweede is in een heel andere enscenering (de manier waarop het geheel van de uitvoering wordt opgevoerd en in beeld gebracht). In deze moderne uitvoering uit 2013 in het Bayreuterfestspielhaus te Bayreuth, zijn de matrozen vervangen door zakenlieden. Het geheel staat onder leiding van de Wagner specialist, dirigent Christian Thieleman. Niet altijd wordt door het publiek een moderne versie gewaardeerd, maar in dit geval wel. Luister maar eens naar het applaus aan het einde.

 

De opname begint met het Matrozenkoor gevolgd door de rest van de derde akte. Zeer de moeite om het geheel te beluisteren.

De koorleden komen uit de gehele wereld en offerden allen hun vakantie op om te kunnen zingen tijdens de Bayreuter Festspiele.

 

https://youtu.be/wFDDLtKJpBY of https://www.youtube.com/watch?v=wFDDLtKJpBY

 

Heren,

wederom veel lees- en luisterplezier gewenst.

 

Met muzikale groet

Hans